Google+ Badge

ΑΡΧΙΣΑΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΣΤΙΣ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013 ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Καταδικάζουμε μεν, νίπτουμε τας χείρας μας δε

Μόλις κατέβηκε από το βήμα ο γ.γ. του ΚΚΕ αφού ολοκλήρωσε μια εξαίρετη ομιλία αναδεικνύωντας όλα τα επίμαχα ζητήματα της συμφωνίας πανωλεθρίαμβο που κομίζει η φασιστερή κυβέρνηση ΣυριζΑνελ με την αναγνώριση ΄'μακεδονικής" γλώσσας και "μακεδονικής" εθνότητας δηλώνοντας οτι το ΚΚΕ θα αποχωρήσει από τη συζήτηση.

Αυτογκόλ στο 90' . . .

Ας ελπίσουμε ότι σε περίπτωση που διαφανεί πως τα κουκιά βγαίνουν θα επιστρέψει για να γίνει το θέλημα του λαού πράξη .

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

οι Σφουγγοκωλάριοι των Αθηνών

Συγχαρητήρια καταφθάνουν από παντού στην Ελληνική κυβέρνηση. 
Οι Σλάβοι που δε θέλουν να λέγονται Σλάβοι βαφτίζονται Μακεδόνες και αναγνωρίζονται ως Μακεδονικό έθνος το οποίο ομιλεί την Μακεδονική γλώσσα στο γειτονικό κρατίδιο που πλέον θα φέρει και με την έγκριση της Ελλάδος το όνομα Μακεδονία σχεδόν ανήμερα της επετείου γεννήσεως του μεγαλύτερου ανθρώπου που έζησε από καταβολής κόσμου  .
Τι μεγαλύτερο δώρο μπορεί να λάβει ένα έθνος από το να γίνει δια της πλαγίας "κληρονόμος" της μεγαλύτερης ιστορίας του ανθρωπίνου γένους

Στα 200 π.χ. - Κ.Π. Καβάφης

«Aλέξανδρος Φιλίππου και οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων—»

Μπορούμε κάλλιστα να φαντασθούμε
πως θ’ αδιαφόρησαν παντάπασι στην Σπάρτη
για την επιγραφήν αυτή. «Πλην Λακεδαιμονίων»,
μα φυσικά. Δεν ήσαν οι Σπαρτιάται
για να τους οδηγούν και για να τους προστάζουν
σαν πολυτίμους υπηρέτας. Άλλωστε
μια πανελλήνια εκστρατεία χωρίς
Σπαρτιάτη βασιλέα γι’ αρχηγό
δεν θα τους φαίνονταν πολλής περιωπής.
A βεβαιότατα «πλην Λακεδαιμονίων».

Είναι κι αυτή μια στάσις. Νοιώθεται.

Έτσι, πλην Λακεδαιμονίων στον Γρανικό·
και στην Ισσό μετά· και στην τελειωτική
την μάχη, όπου εσαρώθη ο φοβερός στρατός
που στ’ Άρβηλα συγκέντρωσαν οι Πέρσαι:
που απ’ τ’ Άρβηλα ξεκίνησε για νίκην, κ’ εσαρώθη.

Κι απ’ την θαυμάσια πανελλήνιαν εκστρατεία,
την νικηφόρα, την περίλαμπρη,
την περιλάλητη, την δοξασμένη
ως άλλη δεν δοξάσθηκε καμιά,
την απαράμιλλη: βγήκαμ’ εμείς·
ελληνικός καινούριος κόσμος, μέγας.

Εμείς· οι Aλεξανδρείς, οι Aντιοχείς,
οι Σελευκείς, κ’ οι πολυάριθμοι
επίλοιποι Έλληνες Aιγύπτου και Συρίας,
κ’ οι εν Μηδία, κ’ οι εν Περσίδι, κι όσοι άλλοι.
Με τες εκτεταμένες επικράτειες,
με την ποικίλη δράσι των στοχαστικών προσαρμογών.
Και την Κοινήν Ελληνική Λαλιά
ώς μέσα στην Βακτριανή την πήγαμεν, ώς τους Ινδούς.
Για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα! 



«Η θέση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας πάνω στο ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής χώρας παραμένει ίδια. Εφόσον, τελικά, φτάσουν τα πράγματα να υπάρχει μια συμφωνία που περιέχει τον όρο "Μακεδονία", είναι φανερό ότι θα είναι ένας όρος με καθαρά γεωγραφική έννοια, χωρίς καμία εθνοτική διάσταση."
Δηλώσεις της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ μετά από τη συνάντησή της με τον υπουργό Εξωτερικών, Π. Μολυβιάτη Ριζοσπάστης Σάββατο 9 Απρίλη 2005

προσωπικά στεκόμασταν πάντα στο εφόσον 


Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

"Ο Μεγας Ανατολικος" ως εγχειριδιο διαπραγματευσης

...
"Το μόνον που προς στιγμήν, εδημιούργησε μεσα της κάποιο παράπονον, ήτο η σκεψις ότι ο καμαρότος, φοβούμενος μήπως επανέλθη ή Γερτρούδη εις τον θάλαμο της πριν από αυτην, δεν της το έκανε απο πίσω, δεν την εγάμησε εις τον πρωκτόν, αναβάλλων την εκτέλεσιν του σοδομισμού δι΄ άλλην φοράν, μολις διεπίστωσε, κατόπιν μιας δοκιμής(κατά την διάρκειαν της οποίας ο λάγνος θαλαμηπόλος του "Μεγάλου Ανατολικού" έχυσε εν τέλει επι των γλουτών της-τουτέστιν απ' έξω) ότι η οπή του κώλου της ήτο τόσον μικρά, τόσον στενή, που θα εχρειάζετο, εάν δεν ήθελε να την τραυματίση σοβαρώς, οχι μόνον μεγάλη ποσότητα βαζελίνης ή βούτυρου, αλλά και κόπον και χρόνον και υπομονήν και επιμονήν, ώστε να εισδύση πλήρως ένα τόσον ογκώδες πέος όσον το ιδικόν του εις τον κώλον της, και να τη γαμήση εκεί, λησμονούσα τώρα τελείως, εν τη εξάρσει κα τη ευφροσύνη της, το δραματικόν επεισόδιον που εδημιουργήθη εις τους Παρισίους, προ ολίγων ημερών, εις τας σχέσεις της με το "Συρκούφ", όταν ο υπηρέτης εκείνος του ξενοδοχείου εις το οποίον διέμενε ηθέλησε να της κάμη αυτο ακριβώς που τωρα επιθυμούσε η ιδία, τουτέστιν να τη γαμήση εις τον κώλον, ενώ εκείνη, τοτε, τον ικέτευε να μην το κάμη, φοβουμένη τας διαστάσεις της ψωλής του Παρισινού εραστού της . . .

      Τι κρίμα-έλεγε, τώρα, η εν ιμερική εξάρσει διατελούσα κόρη-, τι κρίμα που δεν την εγάμησε εις τον κώλον ο καμαρότος του υπερωκεανίου. . . Τι κρίμα αλήθεια, τι κρίμα!. . .Όμως θα ημπορούσε να της κάμη αυτό-εξηκολούθησε να σκεπτεται η Φλώσσυ-, θα ημπορούσε να την κωλογαμήση, αύριον ή μεθαύριον, και ας εξεσχίζετο ολίγον ο πρωκτός της, θα ημπορούσε κάλλιστα να την γαμήση μιαν άλλην ημέραν εις τον κώλον-εσκέπτετο ακόμη η απαλή ως μαγνόλια παίς, βαδίζουσα ως εν ονειρω- και ευθύς κάθε παράπονον απέπτη απ' την ψυχην της . . . Τώρα ησθάνετο απολύτως ευτυχής. Δεν είχε πλέον κανένα καϋμόν. Είχε μόνον την γεύσιν του σπέρματος του καμαρότου εις το στόμα της, και εις την ψυχήν της την εκστασιν της ηδονής . . ."

Ανδρέας Εμπειρικος  Ο Μεγας Ανατολικος Μερος Πρωτον-Τομος Β σελ 225-226